Możliwość uzupełniania ofert podlega ograniczeniom

stwierdził TSUE w wyroku z 4 maja 2017 r. w sprawie C 387/14.

Wyrok ten jest niezwykle istotny, ponieważ Trybunał w znaczącym stopniu podważył dopuszczalność stosowania dotychczasowej praktyki swobodnego uzupełniania ofert w postępowaniach o udzielenie zamówienia publicznego.

Trybunał w zasadzie podzielił stanowisko Rzecznika Generalnego Michala Bobeka, który zwracał uwagę na to, że uzupełnienie oferty może polegać wyłącznie na uzupełnieniu lub wyjaśnieniu już złożonych dokumentów, a nie przedłożeniu nowych dokumentów.

W punkcie 45 uzasadnienia wyroku czytamy:

(…)art. 51 dyrektywy 2004/18 w związku z art. 2 tej dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie temu, by po upływie terminu zgłoszeń do udziału w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego wykonawca przekazał instytucji zamawiającej, w celu wykazania, że spełnia on warunki uczestnictwa w postępowaniu w sprawie udzielenia zamówienia publicznego, dokumenty, których nie zawierała jego pierwotna oferta, takie jak umowa zamówienia zrealizowanego przez podmiot trzeci oraz jego zobowiązanie do oddania do dyspozycji tego wykonawcy zdolności i środków niezbędnych do realizacji rozpatrywanego zamówienia.

Ten przełomowy wyrok rzuca nowe światło na postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego, a w szczególności dopełnia dotychczasowe rozumienie zasady niedyskryminacyjnego traktowania i przejrzystości.

Jej wykładnia wynikająca z wyroku Trybunału nakazuje ścisłą interpretację istoty czynności poprawienia lub uzupełnienia oferty. Może ona polegać na niewielkim wyjaśnieniu lub poprawieniu oferty ale wykluczone jest, by wywierała skutek podobny do przedstawienia przez oferenta nowej oferty.